کانادا مقیاس واقعی پذیرش اقامت دائم را فراتر از اهداف رسمی آشکار کرد

نکات کلیدی

در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶ (۳۰ تیر ۱۴۰۵)، وزارت مهاجرت کانادا صفحه‌ی وب جدیدی راه‌اندازی کرد که روشن می‌سازد اهداف رسمی برنامه‌ی سطوح مهاجرتی (Levels Plan) به میزان ۳۸۰,۰۰۰ اقامت دائم برای هر یک از سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷، شاملِ پذیرش‌های ناشی از دو «طرح یک‌بارمصرف» نمی‌شود.
این طرح‌های یک‌بارمصرف در مجموعِ دو سال ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷، تا سقفِ ۱۱۵,۰۰۰ نفر پناهنده‌ی حمایت‌شده (protected person) و ۳۳,۰۰۰ کارگر داخل کانادا را نیز اضافه می‌کنند و رقمِ واقعیِ کل را به ۹۰۸,۰۰۰ نفر می‌رسانند؛ یعنی به‌طور میانگین ۴۵۴,۰۰۰ نفر در سال.
تا مِی ۲۰۲۶، پذیرش‌های ناشی از طرح‌های یک‌بارمصرف حدود ۱۴.۴ درصد از ۱۲۸,۰۰۰ اقامت دائمی را که کانادا تا آن زمان در سال ۲۰۲۶ صادر کرده بود، تشکیل می‌داد.

تصویری کامل‌تر از آمار اقامت دائم

دو مسیرِ جدا، یک مجموعِ ترکیبی

ارقامِ اصلیِ برنامه‌ی سطوح مهاجرتیِ دولت فدرال، هدفِ «کلی» پذیرش اقامت دائم را برای هر یک از سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷، ۳۸۰,۰۰۰ نفر اعلام کرده است. با این حال، مقام‌های رسمی اکنون تأیید کرده‌اند که این رقم همه‌ی افرادی را که در این سال‌ها وضعیت اقامت دائم دریافت می‌کنند، در بر نمی‌گیرد.

در کنارِ برنامه‌ی سطوح مهاجرتی، دو طرحِ یک‌بارمصرف در حالِ اجراست که به‌طور قابل‌توجهی به این رقم می‌افزایند. طیِ این دوره‌ی دوساله، انتظار می‌رود این طرح‌ها تا ۱۱۵,۰۰۰ نفر پناهنده‌ی حمایت‌شده و ۳۳,۰۰۰ نفر کارگرِ مقیمِ کانادا را که از وضعیت موقت به دائم تغییر می‌کنند، شامل شوند. با احتساب این ارقام، مجموعِ واقعیِ پذیرش‌ها برای سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به ۹۰۸,۰۰۰ نفر می‌رسد، یعنی به‌طور میانگین ۴۵۴,۰۰۰ نفر در سال — رقمی به‌مراتب بالاتر از آنچه هدفِ برنامه‌ی سطوح مهاجرتی به‌تنهایی نشان می‌دهد.

پرتالِ داده‌ای جدید، تفکیکِ ماه‌به‌ماه را نشان می‌دهد

برای شفاف‌سازیِ این تمایز، وزارتخانه در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶ صفحه‌ای جدید با عنوانِ «درکِ ارقامِ اقامت دائم در کانادا» منتشر کرد. این صفحه شامل یک نمودارِ میله‌ای است که پذیرش‌های ماهانه‌ی اقامت دائم را از ژانویه تا مِی ۲۰۲۶ ردیابی می‌کند و پذیرش‌های ناشی از برنامه‌ی سطوح مهاجرتی را با پذیرش‌های ناشی از طرح‌های یک‌بارمصرف، در دو ستونِ جداگانه نشان می‌دهد.

بر اساس این داده‌های جدید، کانادا تا پایانِ مِی ۲۰۲۶، ۱۲۸,۰۰۰ نفر مقیمِ دائم پذیرفته بود. از این مجموع، پذیرش‌های مرتبط با طرح‌های یک‌بارمصرف حدودِ ۱۴.۴ درصد را تشکیل می‌داد.

در تفکیکِ بیشترِ طرح‌های یک‌بارمصرف: تا مِی ۲۰۲۶، پذیرش‌های کارگرانِ مقیمِ کانادا به ۹,۱۰۰ نفر رسید، معادلِ ۴۶ درصد از هدفِ سالانه‌ی ۲۰,۰۰۰ نفر. پذیرش‌های پناهندگانِ حمایت‌شده‌ی مقیمِ کانادا نیز به ۹,۳۰۰ نفر رسید، معادلِ ۲۰ درصد از هدفِ سالانه‌ی ۴۶,۰۰۰ نفر.

بخشی از تلاشِ گسترده‌تر برای شفافیت

صفحه‌ی جدیدِ اقامت دائم اندکی پس از به‌روزرسانیِ صفحه‌ی معوقاتِ درخواست‌ها (backlog) منتشر شد. از تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶، این صفحه اکنون درخواست‌های اقامت دائمی را که قرار است امسال پردازش شوند، از درخواست‌هایی که برای سال‌های آینده در فهرستِ انتظار قرار گرفته‌اند، جدا می‌کند تا با اهدافِ سالانه‌ی برنامه‌ی سطوح مهاجرتی هم‌راستا باشد.

این حرکت به‌سوی شفافیت، پس از مجموعه‌ای از اعلامیه‌های سیاستیِ مهم رخ می‌دهد. در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۶، دولتِ فدرال، پذیرشِ درخواست‌های اسپانسرشیپِ والدین و پدربزرگ/مادربزرگ برای اقامت دائم را متوقف کرد و اعلام کرد که ۵۰,۹۰۰ درخواستِ برنامه‌ی اسپانسرشیپِ والدین و پدربزرگ/مادربزرگ (Parents and Grandparents Program یا PGP) در نوبتِ بررسی باقی مانده است. بر اساسِ برنامه‌ی سطوح مهاجرتی، پذیرش‌های PGP برای سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ در سقفِ ۱۵,۰۰۰ نفر در سال محدود شده است.

صفحه‌ی جدیدِ اقامت دائم، از نظرِ قالب مشابهِ صفحه‌ی داده‌ایِ پیشین با عنوانِ «درکِ ارقامِ دانشجویان و کارگرانِ موقت در کانادا» است که وزارتخانه در آگوست ۲۰۲۵ آن را راه‌اندازی کرده بود.

دو رقم برای هزینه‌کردِ دولت

رویه‌ی ارائه‌ی دو رقمِ جداگانه برای یک دسته، محدود به حوزه‌ی مهاجرت نیست. دو مجموعه از ارقامِ پذیرشِ اقامت دائم، برای نخستین‌بار در بودجه‌ی ۲۰۲۵ که آبانِ سالِ گذشته ارائه شد، منتشر شدند.

همان بودجه، برای نخستین‌بار دو دسته‌بندی برای هزینه‌کردِ برنامه‌ریزی‌شده‌ی فدرال معرفی کرد: «هزینه‌های عملیاتیِ روزمره» و «سرمایه‌گذاری‌های ثابت». بر اساسِ این چارچوب، دولت پیش‌بینی کرد که تا سالِ مالیِ ۲۰۲۸–۲۰۲۹، ۱۰۰ درصد از کسریِ بودجه‌ی فدرال به سرمایه‌گذاری‌های ثابت اختصاص خواهد یافت.

جیم استنفورد، اقتصاددان، این چارچوب را نقد کرده و تعریفِ بودجه‌ی ۲۰۲۵ از سرمایه‌گذاریِ ثابت را «کاملاً دلبخواهی» توصیف کرده است؛ او استدلال می‌کند که این تعریف با آنچه معمولاً در حسابداری یا اقتصاد به‌عنوانِ سرمایه‌گذاریِ ثابت شناخته می‌شود، هم‌خوانی ندارد. نکته‌ی قابل‌توجه اینکه تعریفِ بودجه از سرمایه‌گذاریِ ثابت، شاملِ استهلاکِ دارایی‌های موجود و نیز هزینه‌های مشوقیِ دولت برای تحقیق و توسعه در بخشِ خصوصی نیز می‌شود.

دولتِ اتاوا این چارچوبِ جدیدِ سرمایه‌گذاریِ ثابت را بخشی از «استراتژیِ سرمایه‌گذاریِ نسلی» بودجه‌ی ۲۰۲۵ معرفی کرده است؛ استراتژی‌ای که هدفش «ساخت‌وسازی با سرعت، دامنه و مقیاسی است که در نسل‌های اخیر دیده نشده است».

این موضوع برای متقاضیان چه معنایی دارد

برای متقاضیانِ فعلی و آینده‌ی اقامت دائم، پرتالِ داده‌ایِ جدید تصویرِ روشن‌تری از تعدادِ واقعیِ افرادی که هرساله در کانادا وضعیتِ اقامت دائم دریافت می‌کنند ارائه می‌دهد — رقمی به‌طورِ چشمگیری بالاتر از هدفِ ۳۸۰,۰۰۰ نفریِ برنامه‌ی سطوح مهاجرتی به‌تنهایی. متقاضیانی که از مسیرهای مرتبط با طرح‌های یک‌بارمصرف عبور می‌کنند — مانندِ تبدیلِ وضعیتِ کارگرانِ داخلِ کانادا یا وضعیتِ پناهندگیِ حمایت‌شده — اکنون می‌توانند پیشرفتِ خود را در برابرِ اهدافِ میان‌دوره‌ای بسنجند. در همین حال، توقفِ اسپانسرشیپِ والدین و پدربزرگ/مادربزرگ و روندِ رو به گسترشِ قرار گرفتنِ درخواست‌ها در فهرستِ انتظار، نشان می‌دهد که ظرفیتِ کلی — و نه صرفاً اهدافِ اعلام‌شده — عاملِ تعیین‌کننده‌ی زمان‌بندیِ پردازش در سال‌های پیشِ‌رو خواهد بود.