درخواست پناهندگی

در کانادا، "ادعای پناهندگی" به فرآیندی اطلاق می‌شود که افراد از طریق آن به دنبال حمایت در برابر آزار و اذیت، شکنجه، یا رفتار یا مجازات ظالمانه و غیرمعمول در کشور خود هستند. این افراد که اغلب به عنوان "متقاضیان حمایت پناهندگی" شناخته می‌شوند، به دنبال حمایت کانادا تحت قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان (IRPA) و مطابق با تعهدات بین‌المللی، به ویژه کنوانسیون ۱۹۵۱ سازمان ملل متحد مربوط به وضعیت پناهندگان و پروتکل ۱۹۶۷ آن، و همچنین کنوانسیون منع شکنجه (CAT) هستند.

کانادا سنت دیرینه‌ای در ارائه پناهندگی به نیازمندان دارد که ریشه در ارزش‌های بشردوستانه و تعهد به حقوق بشر دارد. وقتی کسی ادعای پناهندگی می‌کند، اساساً از کانادا می‌خواهد که او را به عنوان "پناهنده کنوانسیونی" یا "شخص نیازمند حمایت" به رسمیت بشناسد.

• پناهنده کنوانسیونی: این عنوان به افرادی اطلاق می‌شود که ترس موجهی از آزار و اذیت بر اساس نژاد، مذهب، ملیت، عقیده سیاسی، یا عضویت در یک گروه اجتماعی خاص دارند. این ترس باید به گونه‌ای باشد که آنها نتوانند یا نخواهند به دلیل این ترس به کشور خود بازگردند.
• شخص نیازمند حمایت: این دسته از حمایت به افرادی گسترش می‌یابد که در صورت بازگشت به کشور خود، با خطر جانی، خطر رفتار یا مجازات ظالمانه و غیرمعمول، یا خطر شکنجه مواجه هستند. این خطر نباید عمومی باشد، بلکه باید مختص شرایط شخصی آنها باشد.

فرآیند پناهندگی در کانادا در مراحل اولیه عمدتاً توسط اداره مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا (IRCC) و آژانس خدمات مرزی کانادا (CBSA) مدیریت می‌شود و سپس توسط نهاد مستقل شبه‌قضایی، هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB). هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا مسئول اتخاذ تصمیمات عادلانه و بی‌طرفانه در مورد ادعاهای حمایت پناهندگی مطرح شده در کانادا است.

چرا این موضوع اهمیت دارد؟ برای افرادی که از شرایط وخیم فرار می‌کنند، ادعای پناهندگی آخرین امید آنها برای امنیت، کرامت و آینده‌ای عاری از ترس است. برای کانادا، این گواهی بر تعهد آن به قوانین بین‌المللی و حقوق بشر است که به جامعه‌ای متنوع و دلسوز کمک می‌کند. موفقیت در کسب حمایت پناهندگی می‌تواند منجر به مسیری برای اقامت دائم در کانادا شود و شروعی جدید برای افراد و خانواده‌هایشان فراهم آورد. با این حال، این فرآیند پیچیده، پرتقاضا و نیازمند درک کامل قوانین و رویه‌های مهاجرت کانادا است. اینجاست که تخصص یک مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC) ارزشمند می‌شود و متقاضیان را در هر مرحله راهنمایی می‌کند تا شانس آنها برای یک نتیجه مثبت به حداکثر برسد.

هر کسی که از بازگشت به کشور خود ابراز ترس کند، واجد شرایط برای طرح ادعای پناهندگی در کانادا نخواهد بود. معیارهای واجد شرایط بودن سختگیرانه هستند و برای اطمینان از اعطای حمایت به کسانی که واقعاً نیازمند هستند، ضمن حفظ یکپارچگی سیستم، طراحی شده‌اند.

چه کسانی واجد شرایط هستند:

• حضور در کانادا یا در بندر ورودی: برای طرح ادعای حمایت پناهندگی، شما باید به صورت فیزیکی در کانادا یا در یک بندر ورودی کانادا (فرودگاه، مرز زمینی، بندر دریایی) حضور داشته باشید.
• ترس موجه از آزار و اذیت: به عنوان یک متقاضی پناهنده کنوانسیونی، باید ترس موجهی از آزار و اذیت بر اساس یکی از پنج دلیل کنوانسیون را نشان دهید:
  • نژاد: شامل رنگ پوست، اجداد، منشأ قومی.
  • مذهب: شامل باورهای معنوی، بی‌خدایی، یا عدم اعتقاد.
  • ملیت: شامل شهروندی، گروه قومی یا زبانی، یا منشأ جغرافیایی مشترک.
  • عقیده سیاسی: شامل باورهای سیاسی واقعی یا منتسب، مخالفت با یک رژیم، یا عضویت در یک حزب سیاسی.
  • عضویت در یک گروه اجتماعی خاص: این یک دسته گسترده است که می‌تواند شامل گروه‌هایی باشد که بر اساس ویژگی‌های ذاتی (مانند جنسیت، گرایش جنسی)، تجربیات گذشته مشترک، یا درک اجتماعی مشترک تعریف می‌شوند.
• خطر جانی، شکنجه، یا رفتار/مجازات ظالمانه و غیرمعمول: به عنوان یک شخص نیازمند حمایت، باید خطر شخصی‌سازی شده‌ای را نشان دهید که شامل:
  • خطر جانی.
  • خطر رفتار یا مجازات ظالمانه و غیرمعمول.
  • خطر شکنجه.
  • این خطرات نباید برای کشور شما عمومی باشند، بلکه باید مختص شرایط فردی شما باشند.

محدودیت‌ها و عدم پذیرش:

حتی اگر معیارهای عمومی را داشته باشید، موقعیت‌های خاصی وجود دارد که شما را برای طرح ادعای پناهندگی در کانادا فاقد صلاحیت می‌کند. درک این موارد حیاتی است:

• ادعای پناهندگی قبلی در کانادا: اگر قبلاً در کانادا ادعای پناهندگی کرده‌اید که توسط هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) فاقد صلاحیت یا رد شده است، به طور کلی نمی‌توانید ادعای دیگری مطرح کنید.
• ادعای پناهندگی قبلی در یک "کشور ثالث امن": اگر از ایالات متحده وارد کانادا شده‌اید، به دلیل توافقنامه کشور ثالث امن بین کانادا و ایالات متحده، به طور کلی واجد شرایط طرح ادعای پناهندگی نیستید، مگر اینکه یکی از استثنائات را داشته باشید.
• وضعیت پناهندگی در کشور دیگر: اگر قبلاً در کشور دیگری وضعیت پناهندگی به شما اعطا شده است که می‌توانید به آن بازگردید، واجد شرایط نیستید.
• جرم‌انگاری جدی: اگر در کانادا یا خارج از کانادا به جرم جدی محکوم شده‌اید، یا دلایل معقولی برای باور به ارتکاب یک جرم جدی غیرسیاسی در خارج از کانادا قبل از ورود وجود دارد، ممکن است فاقد صلاحیت باشید.
• نقض حقوق بشر: اگر دلایل معقولی برای باور به ارتکاب جنایات جنگی، جنایات علیه بشریت، یا مشارکت در یک سازمان تروریستی وجود دارد.
• خطرات امنیتی: اگر خطر برای امنیت کانادا محسوب می‌شوید.
• جرم سازمان‌یافته: اگر عضو سازمانی هستید که در جرایم فراملیتی فعالیت می‌کند.
• اظهارات نادرست: ارائه اطلاعات نادرست یا پنهان کردن حقایق مادی می‌تواند منجر به عدم پذیرش شود.

پیش‌نیازهای عمومی:

• اسناد هویتی: در حالی که نداشتن اسناد هویتی به طور خودکار شما را فاقد صلاحیت نمی‌کند، انتظار می‌رود هرگونه سند موجود (گذرنامه، شناسنامه، کارت ملی) را برای اثبات هویت خود ارائه دهید. اگر آنها را ندارید، باید توضیح معتبری ارائه دهید.
• روایت دقیق: شما باید بتوانید یک شرح منسجم و معتبر از وقایع و دلایل منجر به ترس یا خطر خود ارائه دهید.
• مدارک پشتیبان: در حالی که شهادت شما اصلی است، هرگونه مدرک عینی موجود می‌تواند ادعای شما را به طور قابل توجهی تقویت کند. این ممکن است شامل گزارش‌های پلیس، سوابق پزشکی، اسناد دادگاه، مقالات خبری، اظهارنامه‌های شاهدان، یا گزارش‌های وضعیت کشور باشد.
• همکاری: انتظار می‌رود که با مقامات مهاجرت به طور کامل همکاری کنید، از جمله حضور در مصاحبه‌ها و جلسات، ارائه اسناد درخواستی، و انجام معاینات پزشکی.

درک این معیارهای واجد شرایط بودن و محدودیت‌های احتمالی بسیار مهم است. یک مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC) می‌تواند به ارزیابی وضعیت خاص شما، تعیین واجد شرایط بودن شما، و مشاوره در مورد بهترین نحوه ارائه پرونده شما برای برآورده کردن الزامات سختگیرانه سیستم پناهندگی کانادا کمک کند.

فرآیند ادعای پناهندگی در کانادا چند مرحله‌ای و می‌تواند پیچیده باشد. پیمودن صحیح هر مرحله برای یک نتیجه موفقیت‌آمیز حیاتی است.

1. طرح ادعا:

   • در بندر ورودی (POE): اگر به یک فرودگاه، گذرگاه مرزی زمینی، یا بندر دریایی کانادا می‌رسید و قصد خود را برای درخواست پناهندگی اعلام می‌کنید، یک افسر آژانس خدمات مرزی کانادا (CBSA) مصاحبه اولیه را انجام خواهد داد.
   • در داخل کشور (Inland): اگر قبلاً در کانادا هستید و مایل به طرح ادعا هستید، باید این کار را در یک دفتر IRCC که ادعاهای پناهندگی را پردازش می‌کند، انجام دهید. معمولاً باید به صورت آنلاین وقت بگیرید.

2. مصاحبه واجد شرایط بودن و ارجاع به هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB):

   • چه در بندر ورودی و چه در داخل کشور، یک افسر (CBSA یا IRCC) مصاحبه‌ای را برای تعیین اینکه آیا ادعای شما برای ارجاع به هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) واجد شرایط است یا خیر، انجام خواهد داد. آنها عوامل عدم پذیرش ذکر شده در بخش واجد شرایط بودن را بررسی خواهند کرد.
   • در صورت واجد شرایط بودن، ادعای شما به بخش حمایت از پناهندگان (RPD) هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا ارجاع داده می‌شود. شما اسنادی از جمله سند متقاضی حمایت پناهندگی (RPCD) را دریافت خواهید کرد که به عنوان اثبات اینکه شما یک متقاضی پناهندگی هستید، عمل می‌کند. در این مرحله، ممکن است واجد شرایط درخواست مجوز کار و پوشش بهداشتی نیز باشید.

3. ارسال فرم اساس ادعا (BOC):

   • این یکی از حیاتی‌ترین مراحل است. به شما یک فرم اساس ادعا (BOC) داده می‌شود که یک پرسشنامه دقیق است و اطلاعاتی در مورد هویت، خانواده، سابقه سفر و از همه مهمتر، دلایلی که چرا از بازگشت به کشور خود می‌ترسید، می‌پرسد.
   • شما باید این فرم را به همراه هرگونه مدارک پشتیبان موجود، در یک مهلت زمانی سختگیرانه (معمولاً ۱۵ روز اگر ادعای خود را در داخل کشور مطرح کرده‌اید، یا دوره کوتاه‌تری اگر در بندر ورودی بوده است) تکمیل و ارسال کنید. فرم BOC اصلی‌ترین مدرک کتبی شما به هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا است.

4. ارائه مدارک پشتیبان:

   • پس از ارسال فرم BOC، باید به جمع‌آوری و ارسال تمام مدارک پشتیبان مرتبط ادامه دهید. این می‌تواند شامل شناسنامه شخصی، گزارش‌های پزشکی، سوابق پلیس، اسناد دادگاه، اظهارنامه‌های شاهدان، نامه‌های سازمان‌های حقوق بشر، مقالات خبری، و گزارش‌های وضعیت کشور مربوط به ادعای شما باشد. تمام اسنادی که به زبان انگلیسی یا فرانسوی نیستند باید همراه با ترجمه‌های رسمی ارائه شوند.
   • مهلت ارسال اسناد معمولاً ۱۰ تا ۲۰ روز قبل از جلسه RPD شما است، اما همیشه بهتر است آنها را در اسرع وقت ارسال کنید.

5. جلسه بخش حمایت از پناهندگان (RPD):

   • شما یک اخطاریه برای حضور در جلسه در بخش حمایت از پناهندگان (RPD) هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا دریافت خواهید کرد. این جلسه فرصت شما برای ارائه شفاهی پرونده خود به یک عضو مستقل هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا است.
   • در طول جلسه، شما تحت سوگند شهادت خواهید داد، داستان خود را توضیح خواهید داد و به سوالات عضو هیئت و احتمالاً نماینده وکیل وزیر (وکیل IRCC/CBSA) پاسخ خواهید داد. نماینده شما (RCIC یا وکیل) برای راهنمایی شما، ارائه مدارک شما، و ارائه استدلال‌های حقوقی به نمایندگی از شما حضور خواهد داشت.
   • آمادگی برای این جلسه بسیار مهم است، از جمله بررسی فرم BOC، سازماندهی اسناد، و تمرین شهادت خود.

6. تصمیم RPD:

   • عضو هیئت به شهادت شما گوش خواهد داد، تمام مدارک ارسالی را بررسی خواهد کرد، و تصمیم خواهد گرفت که آیا شما یک پناهنده کنوانسیونی یا یک شخص نیازمند حمایت هستید.
   • تصمیم اغلب به صورت شفاهی در پایان جلسه یا به صورت کتبی اندکی پس از آن اعلام می‌شود.
   • در صورت پذیرش: شما در کانادا به عنوان "شخص تحت حمایت" شناخته می‌شوید. این یک نقطه عطف مهم است.
   • در صورت رد: ادعای شما رد می‌شود. ممکن است گزینه‌هایی برای تجدیدنظر یا درخواست بررسی بیشتر داشته باشید.

7. پس از تصمیم (در صورت پذیرش): درخواست اقامت دائم (PR):

   • اگر ادعای شما پذیرفته شود، شما و اعضای خانواده واجد شرایط شما (هم در کانادا و هم در خارج از کشور) می‌توانید برای اقامت دائم در کانادا درخواست دهید. این شامل ارسال یک درخواست جداگانه به IRCC، انجام معاینات پزشکی، و بررسی‌های امنیتی است.

8. پس از تصمیم (در صورت رد): گزینه‌های بررسی یا تجدیدنظر:

   • بخش تجدیدنظر پناهندگی (RAD): اگر ادعای شما رد شود، ممکن است حق تجدیدنظر در مورد تصمیم به بخش تجدیدنظر پناهندگی (RAD) هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا را در یک مهلت زمانی سختگیرانه (معمولاً ۱۵ روز) داشته باشید. RAD تصمیم RPD را برای خطاهای قانونی یا واقعی بررسی می‌کند.
   • ارزیابی خطر قبل از اخراج (PRRA): اگر واجد شرایط RAD نیستید یا اگر درخواست تجدیدنظر RAD شما رد شود، ممکن است واجد شرایط ارزیابی خطر قبل از اخراج (PRRA) باشید. این ارزیابی خطراتی را که در صورت اخراج از کانادا با آن مواجه خواهید شد، حتی اگر پناهنده کنوانسیونی یا شخص نیازمند حمایت محسوب نمی‌شوید، ارزیابی می‌کند.
   • بازبینی قضایی: در برخی موارد، تصمیم از RPD یا RAD می‌تواند از طریق درخواست بازبینی قضایی در دادگاه فدرال کانادا به چالش کشیده شود. این یک تجدیدنظر در مورد ماهیت پرونده نیست، بلکه بررسی این است که آیا تصمیم‌گیرنده خطای قانونی مرتکب شده است یا خیر.
   • اگر تمام راه‌ها به پایان برسد و شما هیچ وضعیت قانونی دیگری در کانادا نداشته باشید، ممکن است با حکم اخراج مواجه شوید.

هر مرحله دارای مهلت‌ها، الزامات و پیچیدگی‌های خاص خود است. همکاری با یک مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC) تضمین می‌کند که شما تمام مهلت‌ها را رعایت می‌کنید، اطلاعات دقیق را ارسال می‌کنید، و برای مصاحبه‌ها و جلسات به خوبی آماده هستید، که به طور قابل توجهی شانس شما را برای یک نتیجه مثبت افزایش می‌دهد.

درک زمان‌بندی و پیامدهای مالی یک ادعای پناهندگی برای برنامه‌ریزی مؤثر بسیار مهم است. هر دو می‌توانند بر اساس شرایط فردی، پیچیدگی پرونده، حجم کاری فعلی دولت و خدمات خاص مورد نظر به طور قابل توجهی متفاوت باشند.

زمان‌های پردازش

مدیریت انتظارات در مورد زمان‌های پردازش مهم است، زیرا سیستم پناهندگی کانادا، در عین قوی بودن، می‌تواند با تأخیر مواجه شود.

• مصاحبه اولیه واجد شرایط بودن:
  • در بندر ورودی: این می‌تواند بلافاصله پس از ورود، اغلب در عرض چند ساعت اتفاق بیفتد.
  • در داخل کشور: پس از رزرو وقت، انتظار برای مصاحبه واجد شرایط بودن می‌تواند از چند هفته تا چندین ماه متغیر باشد، بسته به حجم ادعاها و دفتر خاص IRCC.
• ارسال فرم اساس ادعا (BOC): شما معمولاً ۱۵ روز فرصت دارید تا فرم BOC خود را پس از ارجاع ادعای شما به هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) ارسال کنید (یا کمتر اگر در بندر ورودی باشید).
• زمان‌بندی جلسه بخش حمایت از پناهندگان (RPD): این اغلب طولانی‌ترین دوره انتظار است. پس از ارجاع ادعای شما و ارسال فرم BOC، ممکن است از ۶ ماه تا بیش از ۲ سال طول بکشد تا جلسه شما برنامه‌ریزی شود. این زمان بسته به مکان دفتر هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا و حجم کاری فعلی بسیار متفاوت است.
• تصمیم RPD: عضو هیئت معمولاً تصمیم را در عرض چند روز تا چند هفته پس از جلسه اعلام می‌کند. در برخی موارد پیچیده، ممکن است بیشتر طول بکشد.
• بخش تجدیدنظر پناهندگی (RAD) (در صورت لزوم): اگر به RAD تجدیدنظر کنید، زمان پردازش برای یک تصمیم می‌تواند ۶ ماه تا بیش از یک سال باشد.
• درخواست اقامت دائم (در صورت پذیرش ادعا): هنگامی که به عنوان یک شخص تحت حمایت شناخته شدید، درخواست اقامت دائم می‌تواند ۶ ماه تا ۲ سال دیگر طول بکشد، بسته به تعداد متقاضیان، کشور مبدأ، و زمان‌های پردازش فعلی IRCC برای این جریان.

تأخیرهای فعلی: توجه به این نکته مهم است که سیستم مهاجرت کانادا، از جمله جریان پناهندگی، در سال‌های اخیر به دلیل افزایش حجم درخواست‌ها و رویدادهای جهانی با تأخیرهای قابل توجهی مواجه شده است. این تأخیرها می‌توانند زمان‌های پردازش را فراتر از تخمین‌های معمول افزایش دهند. یک مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC) می‌تواند به‌روزترین اطلاعات را در مورد روندهای پردازش فعلی ارائه دهد.

هزینه‌ها

دو دسته اصلی از هزینه‌ها مرتبط با ادعای پناهندگی وجود دارد: هزینه‌های دولتی و هزینه‌های حرفه‌ای.

• هزینه‌های دولتی (IRCC/IRB):

  • خود ادعای پناهندگی: به طور کلی هیچ هزینه پردازش دولتی برای طرح ادعای پناهندگی یا برای جلسه بخش حمایت از پناهندگان (RPD) در هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) وجود ندارد. این امر تضمین می‌کند که موانع مالی مانع از درخواست حمایت افراد نشود.
  • درخواست اقامت دائم: اگر ادعای پناهندگی شما موفقیت‌آمیز باشد و برای اقامت دائم درخواست دهید، هزینه‌های دولتی استاندارد اعمال خواهد شد. این شامل:
    • هزینه حق اقامت دائم (RPRF): در حال حاضر ۵۷۵ دلار کانادا برای هر بزرگسال.
    • هزینه‌های پردازش: در حال حاضر ۵۷۰ دلار کانادا برای متقاضی اصلی، ۵۷۰ دلار کانادا برای همسر/شریک زندگی، و ۱۶۰ دلار کانادا برای هر فرزند وابسته. این هزینه‌ها توسط IRCC قابل تغییر هستند.
  • هزینه بیومتریک: تقریباً ۸۵ دلار کانادا برای یک فرد یا ۱۷۰ دلار کانادا برای یک خانواده.
  • معاینه پزشکی: این یک هزینه اجباری است که مستقیماً به یک پزشک مورد تأیید IRCC پرداخت می‌شود و معمولاً بین ۱۵۰ تا ۳۰۰ دلار کانادا برای هر نفر متغیر است.

• هزینه‌های حرفه‌ای (RCIC/مشاور حقوقی):

  • در حالی که داشتن نماینده از نظر قانونی الزامی نیست، به شدت توصیه می‌شود که از یک مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC) یا یک وکیل مهاجرت استفاده کنید. تخصص آنها به طور قابل توجهی شانس یک نتیجه موفقیت‌آمیز را افزایش می‌دهد.
  • هزینه‌های مشاوره: یک مشاوره اولیه برای ارزیابی واجد شرایط بودن و بحث در مورد پرونده شما معمولاً بین ۱۵۰ تا ۳۵۰ دلار کانادا متغیر است.
  • هزینه‌های نمایندگی کامل: هزینه‌های نمایندگی کامل برای یک ادعای پناهندگی می‌تواند به طور گسترده‌ای بر اساس پیچیدگی پرونده، میزان مدارک، تعداد اعضای خانواده، و تجربه و موقعیت RCIC متفاوت باشد. این هزینه‌ها می‌تواند از ۵,۰۰۰ تا ۱۵,۰۰۰+ دلار کانادا برای کل فرآیند، از ارزیابی اولیه تا جلسه RPD، متغیر باشد. برخی از RCIC‌ها ممکن است برنامه‌های پرداخت را ارائه دهند.
  • خدمات معمولاً تحت پوشش هزینه‌های حرفه‌ای شامل:
    • ارزیابی جامع پرونده شما.
    • کمک در جمع‌آوری و سازماندهی مدارک.
    • تهیه و بررسی فرم اساس ادعا (BOC).
    • تهیه روایت‌های دقیق و اظهارنامه‌ها.
    • شناسایی و آماده‌سازی شاهدان.
    • آماده‌سازی شما برای جلسه RPD، از جمله مصاحبه‌های آزمایشی.
    • نمایندگی در جلسه RPD.
    • مشاوره پس از تصمیم و کمک در درخواست اقامت دائم (اغلب یک خدمت/هزینه جداگانه).
  • هزینه‌های جانبی (Disbursements): اینها هزینه‌های خارج از جیب هستند که جدا از هزینه‌های حرفه‌ای بوده و توسط موکل پرداخت می‌شوند. آنها می‌توانند شامل:
    • هزینه‌های ترجمه برای اسنادی که به زبان انگلیسی یا فرانسوی نیستند (می‌تواند بسته به حجم قابل توجه باشد).
    • هزینه‌های فتوکپی و پیک.
    • هزینه‌های دریافت اسناد رسمی (مانند گواهی‌های پلیس از کشورهای دیگر).
    • گزارش‌های تخصصی (مانند ارزیابی‌های روانشناختی، نظرات کارشناسان وضعیت کشور).
  • کمک حقوقی: در برخی از استان‌های کانادا، خدمات کمک حقوقی ممکن است برای متقاضیان پناهندگی واجد شرایط که توانایی پرداخت هزینه نمایندگی حقوقی را ندارند، در دسترس باشد. معیارهای واجد شرایط بودن سختگیرانه هستند و بسته به استان متفاوت است.

داشتن یک توافق‌نامه کتبی واضح با RCIC خود که تمام هزینه‌ها، خدمات شامل شده، و شرایط پرداخت را قبل از شروع کار مشخص می‌کند، بسیار مهم است. شفافیت در صورتحساب، نشانه بارز عملکرد حرفه‌ای اخلاقی است.

سوال ۱: آیا می‌توانم در طول فرآیند رسیدگی به ادعای پناهندگی خود کار کنم؟

پاسخ: بله، به طور کلی. هنگامی که درخواست حمایت پناهندگی شما به هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) ارجاع داده شد و معاینه پزشکی مهاجرت خود را تکمیل کردید، معمولاً واجد شرایط درخواست مجوز کار آزاد هستید. این مجوز به شما امکان می‌دهد در طول فرآیند رسیدگی به درخواستتان، برای تقریباً هر کارفرمایی در کانادا کار کنید. این یک اقدام حمایتی حیاتی است که برای کمک به متقاضیان برای تأمین معاش خود و ادغام در جامعه کانادا در طول یک فرآیند طولانی طراحی شده است. یک مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC) می‌تواند به شما در درخواست کارآمد این مجوز کار کمک کند.

سوال ۲: آیا خانواده‌ام می‌توانند در صورت پذیرش ادعای من به کانادا بپیوندند؟

پاسخ: قطعاً. اگر حمایت پناهندگی توسط هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) به شما اعطا شود، شما در کانادا به عنوان "شخص تحت حمایت" شناخته می‌شوید. در این مرحله، می‌توانید برای اقامت دائم برای خود و اعضای خانواده واجد شرایط خود در درخواستتان اقدام کنید. این شامل همسر یا شریک زندگی مشترک و فرزندان وابسته شما می‌شود، چه آنها قبلاً در کانادا باشند و چه هنوز در خارج از کشور زندگی کنند. جنبه اتحاد خانواده یکی از ارکان برنامه‌های مهاجرتی بشردوستانه کانادا است. مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC) شما می‌تواند شما را در فرآیند حمایت از اعضای خانواده‌تان برای پیوستن به شما در کانادا راهنمایی کند.

سوال ۳: اگر ادعای پناهندگی من رد شود چه اتفاقی می‌افتد؟

پاسخ: اگر ادعای پناهندگی شما توسط بخش حمایت از پناهندگان (RPD) هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) رد شود، شما هنوز چندین راه بالقوه برای بررسی دارید، اگرچه گزینه‌های خاص به شرایط شما بستگی دارد:

1. بخش تجدیدنظر پناهندگی (RAD): در صورت واجد شرایط بودن، می‌توانید در یک مهلت زمانی سختگیرانه (معمولاً ۱۵ روز) نسبت به تصمیم RPD به بخش تجدیدنظر پناهندگی (RAD) تجدیدنظر کنید. RAD تصمیم RPD را برای خطاهای قانونی یا واقعی بررسی می‌کند.
2. ارزیابی خطر قبل از اخراج (PRRA): اگر واجد شرایط RAD نیستید، یا اگر درخواست تجدیدنظر RAD شما رد شود، ممکن است واجد شرایط ارزیابی خطر قبل از اخراج (PRRA) باشید. این ارزیابی خطراتی را که در صورت اخراج از کانادا با آن مواجه خواهید شد (خطر جانی، رفتار ظالمانه و غیرمعمول، یا شکنجه)، حتی اگر تعریف پناهنده را نداشته باشید، ارزیابی می‌کند.
3. بازبینی قضایی: در برخی شرایط، ممکن است بتوانید برای بازبینی قضایی تصمیم RPD یا RAD به دادگاه فدرال کانادا درخواست دهید. این یک تجدیدنظر در مورد ماهیت پرونده نیست، بلکه بررسی این است که آیا تصمیم از نظر قانونی صحیح بوده است یا خیر.
4. درخواست بشردوستانه و دلسوزانه (H&C): در موارد نادر و استثنایی، اگر تمام راه‌های دیگر به پایان برسد، ممکن است یک درخواست H&C مورد بررسی قرار گیرد، اما این یک اقدام اختیاری است و مستقیماً بخشی از فرآیند ادعای پناهندگی نیست. اگر تمام را