طرح «کارگران داخل کانادا»: مسیری سریع برای عده‌ای معدود، و ناامیدی برای بسیاری

افشاگری بزرگی که در کار نبود: نگاهی به مسیر جدید اقامت موقت به دائم کانادا

برای ماه‌ها، کارگران موقت در سراسر کانادا نفس خود را در سینه حبس کرده بودند و در انتظار جزئیات مسیر جدید اقامت دائم بودند که اولین بار در بودجه ۲۰۲۵ دولت فدرال وعده داده شده بود. امیدها برای برنامه‌ای شبیه به مسیر بزرگ TR-to-PR سال ۲۰۲۱، که یک راه درخواست مستقیم برای ده‌ها هزار نفر فراهم کرده بود، بسیار بالا بود. با این حال، یک بیانیه مطبوعاتی در تاریخ ۴ مه ۲۰۲۶ از سوی اداره مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا (IRCC) تا حد زیادی این امیدها را بر باد داد و از رویکردی بسیار محدودتر و هدفمندتر از آنچه بسیاری تصور می‌کردند، پرده برداشت.

این اقدام که مدت‌ها انتظارش می‌رفت و اکنون رسماً «طرح کارگران داخل کانادا» (In-Canada Workers Initiative) نام گرفته است، در حال حاضر یک برنامه جدید نیست که دارندگان اقامت موقت بتوانند برای آن درخواست دهند. در عوض، فاز اولیه آن کاملاً بر تسریع درخواست‌های اقامت دائمی متمرکز است که از قبل از طریق چند برنامه موجود ارسال شده‌اند. این افشاگری منبع ناامیدی قابل توجهی برای بسیاری از کارگران خارجی موقت بوده است که معتقد بودند یک مسیر جدید و قابل دسترس برای اخذ اقامت دائم (PR) در راه است.

طرح «کارگران داخل کانادا» چیست؟ حقایق تا به امروز

طرح «کارگران داخل کانادا» یک اقدام یک‌باره است که برای تبدیل وضعیت حداکثر ۳۳,۰۰۰ کارگر با اقامت موقت به اقامت دائم طی سال‌های ۲۰۲۶-۲۰۲۷ طراحی شده است. طبق آخرین اعلامیه دولت، پیشرفت این طرح در صفحه مربوط به اقامت موقت وب‌سایت دولت پیگیری می‌شود. تا تاریخ انتشار بیانیه ۴ مه، ۳,۶۰۰ کارگر از طریق این طرح اقامت دائم خود را دریافت کرده‌اند، در حالی که هدف اعلام شده برای سال ۲۰۲۶، تعداد ۲۰,۰۰۰ نفر است.

هسته اصلی استراتژی فعلی، آن‌طور که دولت تشریح کرده، این است که «بخشی از این طرح» شامل «تسریع اولیه درخواست‌های واجد شرایط از میان پرونده‌های موجود دارندگان مجوز کار است که برای اقامت دائم درخواست داده‌اند.» این بدان معناست که IRCC به جای باز کردن درها برای متقاضیان جدید، در حال غربال کردن پرونده‌های در صف انتظار خود برای یافتن و تسریع روند بررسی برخی از درخواست‌ها است.

شرایط حیاتی واجد شرایط بودن: دروازه‌ای بسیار تنگ

معیارهای انتخاب شدن برای این پردازش سریع، بسیار خاص هستند و اکثریت قریب به اتفاق کارگران موقت در کانادا را بیرون از گود نگه می‌دارد. برای اینکه یک درخواست تحت فاز فعلی «طرح کارگران داخل کانادا» سریع‌تر بررسی شود، یک متقاضی باید دو شرط کلیدی را داشته باشد:

۱. داشتن یک درخواست اقامت دائم موجود

اول و مهم‌تر از همه، شما نمی‌توانید برای این طرح درخواست دهید. شما باید از قبل یک درخواست کامل اقامت دائم را از طریق یکی از برنامه‌های خاص زیر ارسال کرده باشید:

• برنامه نامزدی استانی (PNP)
• برنامه مهاجرتی آتلانتیک (AIP)
• پایلوت‌های مهاجرتی مناطق کم‌جمعیت (Community Immigration Pilots)
• پایلوت‌های مراقبین (Caregiver Pilots)
• پایلوت کشاورزی-غذایی (Agri-Food Pilot)

این شرط فوراً هر کسی را که هنوز برای اقامت دائم درخواست نداده یا درخواستی در یک مسیر دیگر مانند «کلاس تجربه کانادایی» (Canadian Experience Class) از طریق اکسپرس انتری دارد، حذف می‌کند.

۲. اقامت در یک منطقه کم‌جمعیت

دومین شرط اصلی، جغرافیایی است. متقاضی باید حداقل به مدت دو سال در یک منطقه کم‌جمعیت در کانادا زندگی کرده باشد. این موضوع با بیانات لنا دیاب، وزیر مهاجرت، در مصاحبه‌ای با «I’m Canada» در تاریخ ۱۸ آوریل مطابقت دارد که در آن فاش کرد این طرح شامل کارگران مناطق شهری کانادا نخواهد شد. این الزام، دایره متقاضیان واجد شرایط را به کسانی که قبلاً خود را در خارج از مراکز کلان‌شهری بزرگ تثبیت کرده‌اند، محدودتر می‌کند.

ردپای ناکافی: استراتژی ارتباطی مبهم دولت

سرخوردگی بسیاری از کارگران موقت با ارتباطات پراکنده و گیج‌کننده دولت از زمان اعلام اولیه این طرح، تشدید شده است. روند ارائه اطلاعات کند و قطره‌چکانی بوده و فضایی از عدم قطعیت ایجاد کرده است.

بیایید جدول زمانی را مرور کنیم:

• نوامبر ۲۰۲۵: این طرح برای اولین بار در بودجه ۲۰۲۵ اعلام شد. دولت اظهار داشت که این طرح روند تبدیل وضعیت حداکثر ۳۳,۰۰۰ کارگر خارجی موقت به اقامت دائم را تسریع خواهد کرد، با تمرکز بر کسانی که در مناطق روستایی هستند، مالیات کانادا را پرداخت می‌کنند و در بخش‌های پرتقاضا کار می‌کنند.
• نوامبر ۲۰۲۵ - مارس ۲۰۲۶: یک دوره سکوت. هیچ جزئیات بیشتری در مورد شرایط یا نحوه درخواست فاش نشد.
• مارس ۲۰۲۶: در مصاحبه‌ای با تورنتو استار، لنا دیاب، وزیر مهاجرت، اظهار داشت که مسیر جدید «از قبل راه‌اندازی شده است». این اظهار نظر باعث سردرگمی گسترده شد، زیرا هیچ جزئیاتی در مورد شرایط یا فرآیند به طور عمومی اعلام نشده بود.
• ۱۸ آوریل ۲۰۲۶: وزیر دیاب در مصاحبه‌ای توضیح داد که این طرح شامل کارگران مناطق شهری کانادا نخواهد شد.
• ۴ مه ۲۰۲۶: آخرین بیانیه مطبوعاتی سرانجام برخی جزئیات مشخص را ارائه داد، اما تأیید کرد که این برنامه، در حال حاضر، یک ابزار پردازش داخلی است و نه یک مسیر جدید برای درخواست.

این روند «مخفی نگه داشتن برگه‌ها»، همانطور که منبع خبری اشاره می‌کند، برنامه‌ریزی برای آینده در کانادا را برای دارندگان اقامت موقت با هر درجه‌ای از اطمینان، فوق‌العاده دشوار کرده است.

اهمیت پیشینه موضوع: چرا این طرح، نسخه دوم مسیر TR-to-PR سال ۲۰۲۱ نیست

برای درک ناامیدی فعلی، باید به سابقه ایجاد شده توسط مسیر TR-to-PR سال ۲۰۲۱ نگاه کرد. آن برنامه یک سیاست عمومی یک‌باره و در مقیاس بزرگ بود که در پاسخ به تأثیر همه‌گیری کرونا بر مهاجرت ایجاد شد. نکته مهم این بود که آن برنامه پورتال‌های درخواست جدیدی را برای مسیرهای خاص باز کرد و به ده‌ها هزار کارگر ضروری، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی و فارغ‌التحصیلان بین‌المللی اخیر اجازه داد تا مستقیماً برای اقامت دائم درخواست دهند. این یک اقدام پیشگیرانه برای ایجاد یک «درِ ورودی» جدید برای گروه عظیمی از استعدادهای داخل کانادا بود.

طرح «کارگران داخل کانادا»، در شکل فعلی خود، از نظر فلسفی نقطه مقابل آن است. این طرح یک «درِ ورودی» جدید ایجاد نمی‌کند. در عوض، یک استراتژی مدیریت موجودی است—روشی برای IRCC تا به طور انتخابی پرونده‌های در صف انتظار خود را از «درِ پشتی» پاکسازی کند. اگرچه این امر برای اهداف پردازشی اداره و برای عده معدود خوش‌شانسی که انتخاب می‌شوند مفید است، اما هیچ فرصت جدیدی برای جمعیت گسترده‌تر کارگران موقت که به امید فرصتی برای درخواست بودند، ارائه نمی‌دهد.

پیامدهای عملی و توصیه‌های کاربردی برای کارگران موقت

بنابراین، اگر شما یک کارگر موقت در کانادا هستید، همه اینها برای شما چه معنایی دارد؟

اگر شرایط محدود را دارید:

اگر یک درخواست اقامت دائم موجود در یکی از مسیرهای مشخص شده (PNP، AIP، پایلوت‌ها) دارید و حداقل دو سال در یک منطقه کم‌جمعیت زندگی کرده‌اید، ممکن است خوش‌شانس باشید. درخواست شما ممکن است بدون هیچ اقدامی از جانب شما تسریع شود. حساب کاربری IRCC خود را برای به‌روزرسانی‌ها زیر نظر داشته باشید.

برای اکثریت قریب به اتفاق کارگران موقت:

برای بقیه، این طرح در حال حاضر هیچ چیزی را تغییر نمی‌دهد. درک این نکته حیاتی است که این برنامه‌ای نیست که بتوانید منتظرش بمانید.

• منتظر نمانید: متوقف کردن برنامه‌های اقامت دائم خود به امید اینکه این طرح به یک مسیر درخواستی تمام‌عیار تبدیل شود، یک استراتژی پرخطر است. دولت هیچ جدول زمانی یا تضمینی برای این اتفاق ارائه نکرده است.
• بر روی مسیرهای موجود تمرکز کنید: بهتر است انرژی خود را صرف چیزهایی کنید که می‌توانید کنترل کنید. به تقویت شرایط خود برای برنامه‌های تثبیت‌شده و قابل پیش‌بینی ادامه دهید. نمرات زبان خود را بهبود بخشید، تجربه کاری ماهر بیشتری کسب کنید و تمام گزینه‌های موجود تحت اکسپرس انتری و برنامه‌های نامزدی استانی را بررسی کنید.
• کانال‌های رسمی را دنبال کنید: در حالی که نباید برنامه‌های خود را متوقف کنید، باید مطلع بمانید. وب‌سایت رسمی IRCC و صفحه اقامت موقت دولت را برای هرگونه به‌روزرسانی رسمی بررسی کنید. به شایعات و منابع غیررسمی با دیده تردید نگاه کنید.
• موقعیت مکانی خود را در نظر بگیرید: تمرکز صریح بر جوامع «کوچک‌تر» و «روستایی» سیگنال قدرتمندی از اولویت‌های فعلی دولت است. اگر قابلیت جابجایی دارید، بررسی فرصت‌ها در خارج از مراکز شهری بزرگ می‌تواند در درازمدت مسیرهای مهاجرتی بیشتری را به روی شما باز کند.

نگاهی به آینده: آیا این طرح تکامل خواهد یافت؟

دولت هدفی را برای تبدیل وضعیت ۲۰,۰۰۰ کارگر در سال ۲۰۲۶ و در مجموع ۳۳,۰۰۰ نفر تا پایان سال ۲۰۲۷ تعیین کرده است. با تنها ۳,۶۰۰ پرونده نهایی شده تا کنون، IRCC راه درازی در پیش دارد. این موضوع یک سؤال اساسی را مطرح می‌کند: آیا تعداد کافی از متقاضیان واجد شرایط در میان پرونده‌های موجود برای رسیدن به این اهداف بلندپروازانه وجود خواهد داشت؟ این امکان وجود دارد که دولت برای رسیدن به اهداف خود، در نهایت مجبور به گسترش معیارها یا حتی باز کردن یک مسیر درخواست جدید در آینده شود. با این حال، در حال حاضر، این صرفاً یک گمانه‌زنی است. تنها قطعیت این است که «طرح کارگران داخل کانادا» در حال حاضر، یک مسیر سریع برای عده‌ای منتخب است و بسیاری دیگر را وا می‌دارد تا سفر اقامت دائم خود را از طریق مسیرهای سنتی‌تر و اغلب چالش‌برانگیزتر ادامه دهند.