ونکوور در فهرست قابل‌زندگی‌ترین شهرهای جهان ۲۰۲۶ نهم شد — تنها نمایندهٔ آمریکای شمالی

نکات کلیدی

• ونکوور در شاخص جهانی قابلیت زندگیِ ۲۰۲۶ مؤسسهٔ EIU نهم شد — تنها شهر آمریکای شمالی در جمع ۱۰ شهر برتر، برای دومین سال پیاپی.
• امتیاز کلی آن از ۹۵.۸ به ۹۶ رسید و آن را از رتبهٔ دهم به نهم در میان ۱۷۳ شهر رساند.
• ونکوور در آموزش امتیاز کامل ۱۰۰ از ۱۰۰ دارد، هرچند همچنان از رتبهٔ هفتمِ سال ۲۰۲۴ خود عقب‌تر است.

ونکوور، بریتیش‌کلمبیا، بار دیگر در شاخص جهانی قابلیت زندگیِ (Global Liveability Index) ۲۰۲۶ واحد اطلاعات اکونومیست (EIU) در جمع ۱۰ شهر قابل‌زندگیِ جهان قرار گرفت — تنها ورودیِ آمریکای شمالی در جمع ۱۰ شهر برتر برای دومین سال پیاپی. این شاخص که در ۷ ژوئیه منتشر شد، ۱۷۳ شهر را از نظر کیفیت زندگی در پنج دسته سنجید و عواملی چون ثبات، بهداشت و آموزش را وزن داد.

تصویر جهانی

اروپا با چهار شهر بزرگ‌ترین سهم را در جمع ۱۰ شهر برتر دارد و بقیه میان اقیانوسیه، آسیا و آمریکای شمالی پخش‌اند. فهرست امسال بسیار شبیه فهرست ۲۰۲۵ است، با یک تغییر چشمگیر: توکیو (ژاپن) به جمع ۱۰ شهر برتر پیوست و اوکلند (نیوزیلند) از آن خارج شد. در سوی دیگر، EIU اشاره می‌کند که ۱۰ شهر پایین فهرست «تقریباً همگی از جنگ یا فقر متأثر بوده‌اند»، از جمله تهران (ایران)، کی‌یف (اوکراین)، کراچی (پاکستان) و طرابلس (لیبی)، و دمشق (سوریه) در قعر جدول قرار گرفت.

جایگاه ونکوور

ونکوور نسبت به ۲۰۲۵ یک پله بالا رفت و از رتبهٔ دهم به نهم رسید، در حالی که امتیاز کلی قابلیت زندگی‌اش از ۹۵.۸ به ۹۶ افزایش یافت. چند امتیاز دسته‌ای نیز جابه‌جا شد:

این شهر امتیاز کامل ۱۰۰ از ۱۰۰ در آموزش را حفظ می‌کند و با وجود افت جزئی در فرهنگ و محیط، همچنان بالاتر از کپنهاگ در این دسته قرار دارد. با این حال، ونکوور همچنان پایین‌تر از رتبهٔ هفتمِ سال ۲۰۲۴ خود است، سالی که از کلگری (آلبرتا) — که پنجم شد — عقب ماند. با نگاهی دورتر، ونکوور میان سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۰ حدود یک دهه رتبهٔ نخست را در اختیار داشت و سپس به‌تدریج در جدول پایین آمد، هرچند معمولاً در جمع ۱۰ شهر برتر مانده است.

شیوهٔ امتیازدهی شاخص

EIU ۱۷۳ شهر را با ۳۰ شاخصِ به‌طور مساوی تقسیم‌شده میان پنج دسته سنجید. شاخص‌ها درون هر دسته وزن‌دهی می‌شوند تا امتیازی از ۱ (غیرقابل‌تحمل) تا ۱۰۰ (ایده‌آل) به‌دست آید، و سپس امتیازهای دسته‌ای در یک امتیاز کلی از ۱۰۰ ترکیب می‌شوند که با عناوین قابل‌قبول، قابل‌تحمل، ناخوشایند، نامطلوب یا غیرقابل‌تحمل دسته‌بندی می‌شود. وزن دسته‌ها چنین است:

• ثبات (۲۵٪): جرایم خرد و خشونت‌آمیز، تهدید تروریسم، درگیری نظامی و ناآرامی مدنی.
• بهداشت (۲۰٪): دسترسی و کیفیت مراقبت‌های دولتی و خصوصی، داروهای بدون‌نسخه و شاخص‌های اقتباس‌شده از بانک جهانی.
• فرهنگ و محیط (۲۵٪): اقلیم، فساد و سانسور، محدودیت‌های اجتماعی یا مذهبی، ورزش و فرهنگ، خوراک و نوشیدنی، و کالاها و خدمات مصرفی.
• آموزش (۱۰٪): دسترسی و کیفیت آموزش خصوصی و شاخص‌های آموزش عمومیِ اقتباس‌شده از بانک جهانی.
• زیرساخت (۲۰٪): جاده‌ها، حمل‌ونقل عمومی، پیوندهای بین‌المللی، تأمین انرژی و آب، مخابرات و مسکن باکیفیت.

این برای متقاضیان چه معنایی دارد: برای تازه‌واردانی که مقصد کانادایی خود را برمی‌گزینند، رتبهٔ ونکوور بازتاب نقاط قوتی است که در زندگی روزمره اهمیت دارند — بهداشت، آموزش و ثباتِ درجه‌یک. همین شاخص یادآور بده‌بستان شناخته‌شدهٔ این شهر نیز هست: قابلیت زندگی در کنار برخی از بالاترین هزینه‌های مسکن کشور می‌آید، پس خانواده‌های تازه‌وارد بهتر است امتیازهای کیفیت زندگی ونکوور را در برابر استطاعت مالی و چشم‌انداز شغلی در دیگر نقاط کانادا بسنجند.