اسپانسر خصوصی

کانادا مدت‌هاست که در اسکان مجدد پناهندگان، با تعهدی عمیق به ارزش‌های بشردوستانه و این باور که استقبال از تازه‌واردان جامعه ما را غنی می‌کند، پیشرو جهانی بوده است. برنامه پناهندگان با حمایت خصوصی (PSR) سنگ بنای این تعهد است که به شهروندان کانادایی و مقیمان دائم اجازه می‌دهد مستقیماً در اسکان مجدد پناهندگان از سراسر جهان مشارکت کنند.

در هسته خود، برنامه PSR به گروه‌های خصوصی، سازمان‌های اجتماعی و افراد امکان می‌دهد تا پناهندگان واجد شرایط از خارج از کشور را برای آمدن به کانادا حمایت مالی کنند. برخلاف پناهندگان تحت حمایت دولت (GARs) که توسط دولت کانادا انتخاب می‌شوند و با بودجه و خدمات دولتی حمایت می‌شوند، PSRها به طور کامل توسط حامیان خود برای مدت دوره حمایت مالی، که معمولاً ۱۲ ماه است، حمایت می‌شوند. این مدل حمایت خصوصی در سطح جهانی منحصر به فرد است و منعکس‌کننده باور عمیق کانادا به مشارکت جامعه و مسئولیت مشترک در قبال کسانی است که از آزار و اذیت فرار می‌کنند.

اهمیت برنامه PSR فراتر از کمک‌های بشردوستانه است. این یک سازوکار قدرتمند برای پیوستن خانواده است که اغلب به کانادایی‌ها اجازه می‌دهد بستگان پناهنده خود را از خارج از کشور به کانادا بیاورند. همچنین حس مالکیت جمعی را در رسیدگی به بحران‌های جهانی تقویت می‌کند و به کانادایی‌های عادی قدرت می‌دهد تا تفاوت ملموسی در زندگی آسیب‌پذیرترین افراد ایجاد کنند. حامیان حمایت مالی، اجتماعی و عاطفی ضروری را فراهم می‌کنند و به پناهندگان کمک می‌کنند تا در جامعه کانادا ادغام شوند، مسکن پیدا کنند، انگلیسی یا فرانسوی یاد بگیرند، به مراقبت‌های بهداشتی دسترسی پیدا کنند، فرزندان را در مدرسه ثبت‌نام کنند و در نهایت به خودکفایی برسند.

در برنامه PSR، عمدتاً سه نوع حامی خصوصی وجود دارد:

• دارندگان توافقنامه حمایت مالی (SAHs): سازمان‌های ثبت‌شده‌ای که با اداره مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا (IRCC) توافقنامه‌ای را برای حمایت مالی از پناهندگان امضا می‌کنند. SAHها اغلب تجربه و زیرساخت گسترده‌ای برای حمایت از پناهندگان دارند و می‌توانند سالانه چندین درخواست را ارسال کنند. آن‌ها همچنین ممکن است با گروه‌های تشکیل‌دهنده (Constituent Groups) برای ارائه حمایت مستقیم همکاری کنند.
• حامیان اجتماعی (CS): سازمان‌ها، انجمن‌ها یا شرکت‌هایی که در جامعه‌ای که پناهنده قرار است در آن اسکان یابد، مستقر هستند و مایل به حمایت مالی از یک پناهنده یا خانواده پناهنده هستند. آن‌ها توافقنامه‌ای با IRCC ندارند اما ظرفیت خود را برای هر حمایت مالی نشان می‌دهند.
• گروه‌های پنج‌نفره (G5): پنج یا بیشتر شهروند کانادایی یا مقیم دائم که حداقل ۱۸ سال سن دارند و در جامعه‌ای که پناهنده قرار است در آن اسکان یابد، اقامت دارند. آن‌ها به طور جمعی مسئولیت‌های حمایت مالی را بر عهده می‌گیرند.

برنامه PSR گواهی بر رویکرد گشاده‌دلانه کانادا به مهاجرت است و نشان می‌دهد که وقتی جوامع با هم متحد می‌شوند، می‌توانند خط حیاتی امید و مسیری برای زندگی جدید را برای نیازمندان فراهم کنند.

پیمایش در الزامات و شرایط واجد شرایط بودن برای برنامه پناهندگان با حمایت خصوصی (PSR) می‌تواند پیچیده باشد، زیرا معیارها هم برای پناهنده(گان) تحت حمایت و هم برای گروه حامی اعمال می‌شود. به عنوان یک RCIC، می‌توانم به شما در درک و برآورده کردن این الزامات سختگیرانه کمک کنم.

برای پناهنده(گان) تحت حمایت:

برای واجد شرایط بودن برای حمایت مالی تحت برنامه PSR، فرد(افراد) باید تعریف پناهنده را طبق قانون مهاجرت کانادا برآورده کند:

• رده پناهنده کنوانسیونی در خارج از کشور (Convention Refugee Abroad Class): این رده برای افرادی اعمال می‌شود که خارج از کشور خود یا کشوری که معمولاً در آن زندگی می‌کنند، هستند و به دلیل ترس موجه از آزار و اذیت بر اساس نژاد، مذهب، ملیت، عقاید سیاسی یا عضویت در یک گروه اجتماعی خاص، مایل یا قادر به بازگشت نیستند.
• رده کشور پناهندگی (Country of Asylum Class): این رده برای افرادی اعمال می‌شود که خارج از کشور خود یا کشوری که معمولاً در آن زندگی می‌کنند، هستند و به طور جدی و شخصی تحت تأثیر جنگ داخلی، درگیری مسلحانه قرار گرفته‌اند یا متحمل نقض گسترده حقوق بشر شده‌اند.
• پذیرش در کانادا (Admissibility to Canada): فرد(افراد) تحت حمایت باید برای ورود به کانادا قابل پذیرش باشند. این بدان معناست که آن‌ها باید بررسی‌های پزشکی، کیفری و امنیتی را پشت سر بگذارند. افرادی که سوابق کیفری جدی، برخی شرایط بهداشتی که خطر برای سلامت یا امنیت عمومی ایجاد می‌کنند، یا کسانی که خطر امنیتی محسوب می‌شوند، غیرقابل پذیرش خواهند بود.
• عدم وجود راه‌حل پایدار دیگر (No Other Durable Solution): پناهنده نباید هیچ راه‌حل پایدار دیگری در دسترس داشته باشد، مانند اسکان مجدد در کشور دیگر یا بازگشت داوطلبانه به کشور خود.
• قبلاً حمایت مالی نشده باشد (Not Already Sponsored): پناهنده نباید در حال حاضر توسط یک دارنده توافقنامه حمایت مالی (SAH) برای همان دوره حمایت مالی شود.

برای حامیان (الزامات عمومی):

همه افرادی که در یک تعهد حمایت مالی مشارکت می‌کنند، چه به عنوان بخشی از یک گروه پنج‌نفره، حامی اجتماعی یا یک گروه تشکیل‌دهنده برای یک SAH، باید معیارهای عمومی زیر را برآورده کنند:

• وضعیت در کانادا: شهروند کانادایی یا مقیم دائم باشند، یا سرخپوست ثبت‌شده تحت قانون سرخپوستان (Indian Act).
• سن: حداقل ۱۸ سال سن داشته باشند.
• اقامت: در کانادا اقامت داشته باشند. اگر به عنوان یک شهروند کانادایی شاغل در دولت کانادا یا نیروهای مسلح در خارج از کشور زندگی می‌کنند، باید قصد بازگشت به کانادا را برای اقامت در جامعه‌ای که پناهنده در آن اسکان خواهد یافت، نشان دهند.
• توانایی مالی: منابع مالی کافی برای حمایت از پناهنده(گان) را برای کل دوره حمایت مالی (معمولاً ۱۲ ماه، یا ۲۴ ماه برای پرونده‌های ارجاع‌شده توسط دفتر ویزای ترکیبی) نشان دهند. این شامل برآورده کردن آستانه‌های درآمدی خاص بر اساس خطوط فقر (LICO) به اضافه ۲۵٪، با تنظیم برای اندازه خانواده و مکان است.
• عدم قصور یا عدم صلاحیت:
  • نمی‌توانند در تعهد حمایت مالی قبلی قصور کرده باشند (مثلاً در ارائه حمایت مالی یا اسکان توافق‌شده کوتاهی کرده باشند).
  • نمی‌توانند تحت دستور اخراج باشند.
  • نمی‌توانند در زندان، بازداشتگاه، کانون اصلاح و تربیت یا ندامتگاه بازداشت باشند.
  • نمی‌توانند به جرمی با ماهیت جنسی، یا جرمی که منجر به آسیب بدنی به یکی از بستگان شده باشد، محکوم شده باشند.
  • نمی‌توانند در بازپرداخت هیچگونه وام مهاجرتی قصور کرده باشند.

الزامات خاص نوع حامی:

• گروه‌های پنج‌نفره (G5):
  • شامل پنج یا بیشتر شهروند کانادایی یا مقیم دائم باشند.
  • هر عضو باید الزامات عمومی حامی را که در بالا ذکر شد، برآورده کند.
  • همه اعضا باید در جامعه‌ای که پناهنده قرار است در آن اسکان یابد، اقامت داشته باشند.
  • آن‌ها باید به طور جمعی توانایی مالی و اسکان برای حمایت از پناهنده(گان) را نشان دهند.
• حامیان اجتماعی (CS):
  • باید یک سازمان، انجمن یا شرکت باشند که در جامعه‌ای که پناهنده قرار است در آن اسکان یابد، مستقر باشند.
  • باید بتوانند توانایی مالی و اسکان را برای هر درخواست حمایت مالی خاص نشان دهند.
  • باید اسناد سازمانی (مانند اساسنامه، گواهی ثبت شرکت) را همراه با درخواست ارسال کنند.
• دارندگان توافقنامه حمایت مالی (SAHs):
  • این‌ها سازمان‌های ثبت‌شده‌ای هستند که توافقنامه رسمی با IRCC امضا کرده‌اند.
  • آن‌ها تخصیص‌های از پیش تأیید شده‌ای برای تعداد پناهندگانی که می‌توانند سالانه حمایت مالی کنند، دارند.
  • آن‌ها مسئول مدیریت کلی حمایت مالی هستند اما ممکن است با گروه‌های تشکیل‌دهنده (CGs) برای ارائه حمایت مستقیم همکاری کنند. CGها باید معیارهای واجد شرایط بودن فردی مشابه اعضای G5 را برآورده کنند.

برآورده کردن این الزامات نیاز به توجه دقیق به جزئیات و مستندسازی کامل دارد. همکاری با یک RCIC می‌تواند این فرآیند را به طور قابل توجهی ساده کند و اطمینان حاصل کند که همه معیارها برآورده می‌شوند.

فرآیند درخواست پناهندگان با حمایت خصوصی (PSR) جامع است و نیاز به رعایت دقیق دستورالعمل‌های IRCC دارد. در اینجا یک راهنمای گام به گام دقیق برای کمک به شما در درک این مسیر ارائه شده است:

1. شناسایی یک پناهنده در خارج از کشور و ارزیابی واجد شرایط بودن:

   • شناسایی پناهنده: اولین گام شناسایی یک فرد یا خانواده در خارج از کشور است که تعریف کانادا از پناهنده کنوانسیونی در خارج از کشور یا رده کشور پناهندگی را برآورده می‌کند. این اغلب از طریق ارتباطات شخصی، سازمان‌های بشردوستانه یا ارجاعات اتفاق می‌افتد.
   • ارزیابی اولیه: یک ارزیابی اولیه از وضعیت پناهنده انجام دهید تا اطمینان حاصل شود که آن‌ها معیارهای اولیه واجد شرایط بودن را برآورده می‌کنند (مثلاً خارج از کشور مبدأ خود هستند، ترس از آزار و اذیت/تحت تأثیر درگیری هستند، راه‌حل پایدار دیگری ندارند).
   • واجد شرایط بودن حامی: همزمان، حامیان بالقوه (گروه پنج‌نفره، حامی اجتماعی یا SAH) باید تأیید کنند که همه الزامات واجد شرایط بودن را که در بالا ذکر شد، از جمله اقامت، سن، وضعیت در کانادا و توانایی مالی را برآورده می‌کنند.

2. جمع‌آوری اسناد مورد نیاز و تکمیل فرم‌ها:

   • فرم‌های حامی:
     • تعهد حمایت مالی و برنامه اسکان (IMM 5373): این فرم اصلی است که در آن حامیان متعهد به ارائه حمایت مالی و اسکان می‌شوند.
     • ارزیابی مالی (IMM 5373A): جزئیات توانایی مالی حامیان برای انجام تعهد را مشخص می‌کند.
     • اثبات وضعیت: کپی کارت شهروندی کانادا یا اقامت دائم برای همه حامیان فردی.
     • اثبات تمکن مالی: صورت‌حساب‌های بانکی، نامه‌های استخدام، برگه‌های ارزیابی مالیاتی (NOA) و غیره، برای نشان دادن توانایی مالی.
     • برای حامیان اجتماعی/SAHها: اسناد سازمانی، اثبات ثبت‌نام و جزئیات برنامه اسکان آن‌ها.
   • فرم‌های پناهنده:
     • درخواست اقامت دائم (فرم درخواست عمومی کانادا IMM 0008).
     • وابستگان اضافی/اظهارنامه (IMM 0008DEP)، در صورت لزوم.
     • جدول A – سوابق/اظهارنامه (IMM 5669).
     • اطلاعات تکمیلی – سفرهای شما (IMM 5562).
     • اطلاعات خانوادگی (IMM 5406).
     • فرم‌های مخصوص کشور (در صورت لزوم).
     • عکس‌ها، کپی گذرنامه/اسناد مسافرتی، شناسنامه، سند ازدواج و سایر اسناد هویتی.
     • اثبات وضعیت پناهندگی (مثلاً ثبت نام UNHCR، تعیین وضعیت پناهندگی از کشور دیگر).

3. تهیه یک برنامه اسکان جامع:

   • برنامه اسکان (بخشی از IMM 5373) بسیار مهم است. این برنامه جزئیات نحوه تأمین نیازهای ضروری پناهنده توسط حامیان را برای کل دوره حمایت مالی مشخص می‌کند. این شامل:
     • اسکان: مسکن موقت اولیه و کمک در تأمین مسکن دائم.
     • حمایت مالی: کمک مالی ماهانه برای پوشش غذا، حمل و نقل، لباس و سایر مایحتاج.
     • آشناسازی: کمک به پناهنده برای درک قوانین، فرهنگ و خدمات عمومی کانادا.
     • مراقبت‌های بهداشتی: کمک در درخواست کارت بهداشت و یافتن پزشک.
     • آموزش: ثبت‌نام کودکان در مدرسه، دسترسی به آموزش زبان برای بزرگسالان.
     • اشتغال: کمک در نوشتن رزومه، جستجوی کار و ارجاعات.
     • حمایت اجتماعی: ارائه حمایت عاطفی، دوستی و اتصال آن‌ها به منابع جامعه.

4. ارسال بسته درخواست به IRCC:

   • همه فرم‌های تکمیل‌شده و اسناد پشتیبان، هم برای حامیان و هم برای پناهندگان، باید در یک بسته واحد و سازمان‌یافته جمع‌آوری شوند.
   • درخواست کامل سپس به مرکز عملیات اسکان مجدد IRCC در اتاوا (ROC-O) پست می‌شود.
   • اطمینان حاصل کنید که همه فرم‌ها به دقت پر شده‌اند، در صورت لزوم امضا شده‌اند و همه اسناد لازم برای جلوگیری از تأخیر یا رد شدن به دلیل ناقص بودن، گنجانده شده‌اند.

5. بررسی و تأیید IRCC:

   • بررسی کامل بودن: ROC-O ابتدا درخواست را از نظر کامل بودن بررسی می‌کند. اگر چیزی گم شده یا به اشتباه پر شده باشد، درخواست ممکن است بازگردانده شود.
   • تأیید دریافت (AOR): اگر درخواست کامل باشد، IRCC یک نامه AOR به حامیان ارسال می‌کند که دریافت را تأیید کرده و شماره درخواست را ارائه می‌دهد.
   • ارزیابی واجد شرایط بودن حامی: IRCC واجد شرایط بودن حامیان، از جمله توانایی مالی و برنامه اسکان آن‌ها را ارزیابی می‌کند. در صورت تأیید، درخواست به دفتر ویزا منتقل می‌شود.

6. پردازش توسط دفتر ویزا (ارزیابی پناهنده):

   • درخواست به دفتر ویزای کانادا در خارج از کشور که درخواست‌ها را برای منطقه پناهنده پردازش می‌کند، ارسال می‌شود.
   • واجد شرایط بودن پناهنده: دفتر ویزا واجد شرایط بودن پناهنده را ارزیابی می‌کند، اغلب از طریق مصاحبه، تأیید اسناد و تأیید وضعیت پناهندگی آن‌ها.
   • بررسی‌های پذیرش: معاینات پزشکی جامع، بررسی‌های امنیتی و بررسی‌های کیفری برای متقاضی اصلی و همه اعضای خانواده همراه انجام می‌شود. این می‌تواند طولانی‌ترین بخش فرآیند باشد.

7. تصمیم و صدور ویزا:

   • اگر پناهنده و همه اعضای خانواده همراه واجد شرایط و قابل پذیرش تشخیص داده شوند، دفتر ویزا اسناد مسافرتی (مانند ویزای اقامت دائم) را صادر خواهد کرد.
   • خدمات پیش از ورود: پناهندگان ممکن است با خدمات پیش از ورود مرتبط شوند تا به آن‌ها در آماده شدن برای زندگی در کانادا کمک شود.
   • ترتیبات سفر: سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) یا سایر شرکا اغلب در ترتیبات سفر به کانادا کمک می‌کنند.

8. ورود به کانادا و اسکان:

   • حامیان مسئول استقبال از پناهنده(گان) در فرودگاه پس از ورود به کانادا هستند.
   • برنامه اسکان به اجرا در می‌آید و نیازهای فوری مانند مسکن، غذا، لباس و آشناسازی اولیه با زندگی کانادایی را فراهم می‌کند.

9. حمایت مستمر:

   • حامیان به ارائه حمایت مالی و اسکان برای مدت تعهد (معمولاً ۱۲ ماه از تاریخ ورود) ادامه می‌دهند و به پناهنده(گان) کمک می‌کنند تا خودکفا شده و در جامعه جدید خود ادغام شوند.

این فرآیند نیازمند صبر، فداکاری و توجه دقیق به جزئیات است. یک RCIC می‌تواند در هر مرحله راهنمایی ارزشمندی ارائه دهد و از دقت و افزایش احتمال موفقیت‌آمیز بودن نتیجه اطمینان حاصل کند.

درک زمان‌بندی‌ها و تعهدات مالی مربوط به حمایت خصوصی از پناهندگان برای حامیان احتمالی بسیار مهم است. هر دو می‌توانند بر اساس عوامل متعددی به طور قابل توجهی متفاوت باشند.

زمان‌های پردازش

زمان‌های پردازش برای درخواست‌های پناهندگان با حمایت خصوصی (PSR) بسیار متغیر است و می‌تواند از ۱۲ ماه تا بیش از ۳۶ ماه و گاهی حتی طولانی‌تر باشد. مهم است که این‌ها را به عنوان تخمین در نظر بگیرید، نه تضمین. چندین عامل بر مدت زمان پردازش یک درخواست تأثیر می‌گذارند:

• حجم کاری دفتر ویزا: دفتر ویزای کانادایی خاصی